Esselamu aleyküm. Durumum gayet iyi. Çok şükür, Bolu’dan önce demirdim, Bolu’da çelik oldum. Patnos’ta İsveç çeliği oldum, Erzurum’da da grafen oldum.
Burada zaman bana yetmiyor. Akşam olmasını istemiyorum çünkü işlerim bitmiyor. Yüzlerce mektup geliyor. Bir taraftan onları okuyor, bir taraftan ilmî gelişimimle ilgileniyor, bir taraftan da maneviyatımı güçlendirmeye çalışıyorum.
Zindandan istifade etmeye ve zamanımı değerlendirmeye çalışıyorum. Bunu bir fırsat olarak görüyorum. 11-12 metrekarelik bir odanın içindeyim. Havalandırma var ama soğuk, yağmur ve kardan dolayı çıkamıyorum. Kaç defa gelip “Psikologla görüşmek ister misin?” diye sordular. “Ben Rabbimle beraberim, ihtiyacım yok.” dedim. Rabbimle beraberim ve gayet mutluyum çünkü alnım açık. Biz değil, bizi hapse atanlar düşünsünler. Onlar Allah’ın mahkemesinde nasıl hesap verecekler?
Bana yapılan muamele, ağır müebbetlilere yapılan muameledir. Hatta ağır müebbetlilere yapılandan da ağırdır. Görevliler, “Burası, yüksek güvenliklilerin de yüksek güvenliklisi.” diyorlar. Bu yapılan zulmü hem Allah’a hem sizlerin hem de internetten izleyenlerin vicdanına havale ediyorum.
Son olarak;
- Mektup gönderenlere
- Eylem yapıp bize yapılan zulmü tüm dünyaya duyuranlara
- Buraya kadar gelip vefalı davranan, bize destek ve moral veren dava arkadaşlarıma ve talebelerime teşekkür ediyorum.
